මේ දවස්වල මං ඉන්නෙ ලොකු අසහනයකින්. හේතුව මේ අන්තර්ජාල සම්බන්ධතාවය තමයි. දැනට පාවිච්චි කරන මොබිටෙල් සම්බන්ධතාවයේ වියදම දරන්න අමාරුයි. මේ මාසයේ බිල හයදහසකටත් වැඩියි. මේක ගෙවන්නෙ කොහොමද කියලා කල්පනා කරන්න ගිහින් ඔළුවත් අප්සට් වෙලා වගේ.
පාලනය කරන්න පුළුවන් කියලා හිතාගෙන හිටියට භාවිතය පාලනය කරන එක බොහොම අමාරුයි. ඒ නිසා මට මාත් එක්කම පුදුම තරහක් ඇතිවෙලා තියෙන්නෙ. වෙලාවකට හිතෙනවා මේ වැඩ ඔක්කොම දමලා ගහලා නිකං ඉන්න. එතකොටවත් පාලනය වෙන්නෙ නැතෑ?
මං ජීවත්වෙන්නෙ පුදුම පළාතක. CDMA, ජංගම දුරකථන, රූපවාහිනී වැඩකළාට ADSL හෝ වයිමැක්ස් වැඩ නොකරන එක පුදුමයක්. ADSL ගැන විමසා බැලුවත් දැනගන්න ලැබුණේ මේ පළාතට ඒක ගන්න බැරි බව. ඩයලොග් මගින් වයිමැක්ස් ගැන විමසුවාම දැනගන්න ලැබුණා ආවරණයෙන් පිට බව.
ලංකා බෙල් මගිනුත් වයිමැක්ස් සේවාවක් ආරම්භ කරලයි තියෙන්නෙ. ඒ සේවාව ගැන මහ ඉහළින් බලාපොරොත්තු තියාගෙනයි හිටියෙ. කොහොමහරි නිවසටම ඇවිත් පරීක්ෂාවක් කරන්න තරම් ඒ අය කාරුණික වීම සන්තෝෂයට කරුණක්. ඒ කණ්ඩායමක් පහුගිය දවසක ඇවිත් උත්සාහ කළත් කිසිම සංඥාවක් ලබාගන්න බැරිවුණා. ඇයි මං මෙච්චර අවාසනාවන්ත?
දැන් නම් හිතෙන්නෙම මොබිටෙල් අතඇරලා දාන්න. ඒත් ආපහු ඩයල්අප් වෙත යනවා කියන එක බොහොම අමාරු වැඩක්. දැන් සන්ටෙල් ඩයල්අප් සම්බන්ධයේ වේගය මුල් කාලයට වඩා ගොඩක් අඩුයි.
මට මං ගැනම තරහයි.
නුවර ටවුමේ ඉඳන් අපේ ගමට තියෙන්නෙ කිලෝමීටර් හත අටක පොඩි දුරක්. ඇයි මේ දුරට adsl සම්බන්ධතාවයක්වත් ගන්න බැරි?