මලින්තගේ සටහන | Malinthe’s Note

Hi guys, this is just a testing post. Pls ignore. This does look pretty cool though. Just trying to get the hang of this keyboard.

මං කැමතිම කෑමක්. අද උදේ මදි නොකියන්න ඇඹුල් කෙහෙල් ගෙඩි හයකටම වග කියපු හින්ද තමයි කෙහෙල් ගැන මොනවහරි ලියන්න හිතුණෙ. අනිත් එක කෙහෙල් අපේ ජීවිත වලට ගොඩක් සම්බන්ධයි. මොකක්හරි එපාකරපු වැඩක් සිද්දවෙනකොට නොදැනීම ‘මොන කෙහෙල්මලක්ද‘ කියල කියවෙන්නෙ නිකං නෙවෙයිනෙ.

මොනව වුණත් කෙහෙල් හෙවත් කෙසෙල් හරිම addictive කෑමක්. වෙලාවකට කෙසෙල් ගෙඩි තොගයක් හම්බවුණාම කාගෙන කාගෙන යන්න හිතෙනවා. කොටින්ම කියනවා නම් දැන් ටිකකට කලින් කෙසෙල් ගෙඩි ගිලන අතරතුර පොඩි කාලෙ වෙච්ච වැඩකුත් මතක් වුණා.

එතකොට මං ගොඩක් පුංචියි. කෙසෙල් තොගයක් ගෙනත් තිබුණ දවසක්. මමයි මල්ලියි පොඩි කාඩ්බෝඩ් පෙට්ටියක බැහැගෙන කෙසෙල් ගෙඩි ගොඩක් කාගෙන කාගෙන ගියා. කාපු කෙසෙල් ගෙඩි වල ලෙලි ටික විසිකරා කුස්සිය පැත්තට ඕක කියනකොට තව එකක් මතක් වුණා. ඒ දොඩම් සම්බන්ධයෙන්. මල්ලියි මමයි පොඩි කාලේ දොඩම් කනකොට කරන්නෙ ඒකෙ යුෂ ටික බීලා ඉතුරු වෙන කෑල්ල බිත්තියට විසිකරන එක. ඒක ගිහින් ‘තක්‘ යන අනුකරණයෙන් බිත්තියේ ඇලෙනවා! බිත්තිය පේන්ට් කරන කාලෙට එව්ව ගලවන්නත් සිද්ධ වෙනවා. අපි එතකොට මොනවත් දන්නෑ

මං කෙසෙල් වලට ගොඩක් කැමතියි. ප්‍රියතම වර්ගෙ සීනි කෙසෙල්. අද උදේ නම් ගිල්ලෙ ඇඹුල් ඒව ටිකක්. කෝලිකුට්ටු වලට නම් වැඩි කැමැත්තක් නෑ. ආනමාලු අවුලක් නෑ. මං රතඹලා වලටත් කැමතියි. දැන් ටික දවසකට කලිනුත් ගෙනල්ලා තිබුණා. ඔය ටික තමයි ඉතින් කාලා තියෙන්නේ. තව වර්ග තොගයක්ම තියෙනවා කියලා ආරංචියි.

කෙසෙල් කනකොට මං අකමැතිම වැඩේ තමයි ලෙල්ල කලු පාට වගේ වුණු ඒව කන එක. කවුරු මොනව කිව්වත් මට ඒව කන්න බෑ. තව ඉතින් කෙසෙල් ගෙඩියක් තැලිල එහෙම තියෙනකොටත් රුචිය නැතිවෙලා යනවා.

මං පොඩි කාලෙ කරන වැඩක් තමයි කෙසෙල් ගෙඩියක් අරගෙන පෙති ගහලා පෙති ටික පාන් පෙත්තක් ඇතුළට දාලා කන එක! දවසක් කෙසෙල් වලින් පොඩි කෑමක් හදන්න ගිහින් වැඩේ ජෝන් බාස්ට ගියා.

අළු කෙසෙලුත් හොඳ කෑමක්. ඉස්සර නම් නිතර හදනවා. කාලෙකින් කන්න බැරිවුණා. අම්මට කියන්න ඕන වෙලාවක හදන්න කියලා. තව පොඩ්ඩෙන් අමතක වෙනව කෙසෙල් කොළ. කෙසෙල් කොළයක බැඳපු බත් එකක් කනකොට තියෙන ගතිය නම්… කියලා වැඩක් නැත. ඇයි කෙහෙල්මුව!

මට මතකයි කාලෙකට කලින් රූපවාහිනියෙ ගිය වැඩසටහනක කෙසෙල් වලින් හැදුව අමුතු කෑමක්. කෙසෙල් ලෙදර් කියල. අද්බූතයි. ඒ ගැන නම් ඊටපස්සෙ අහන්න ලැබුණෙ නෑ. කවුරුහරි දන්නව නම් කියන්න. කෘෂිකර්ම වැඩසටහනක තමයි ඒක පෙන්නුවේ. ගූගල් පිහිටෙන් සොයාගතිමි: කෙසෙල් ලෙදර් සහ කෙසෙල් බයිට්

දැන් නම් කෙහෙල් ගැන ලිව්ව ඇති වගේ. කොහොමහරි ඉතින් කියන්න තියෙන්නෙ කෙසෙල් බොහොම රසගුණ තියෙන පළතුරක් කියල තමයි.

දැන් ඉතින් ඕන කෙහෙල්මලක් කියලා කෙහෙල් ගෙඩියක් කන්න. හැබැයි ලෙල්ල නම් පාරට විසි කරන්න එපා!

Photo Credit: Ian Ransley

රිදෙනව. දවස් දෙක තුනක ඉඳන්. දවසක් දා හැන්දෑවක, රෑට කාපු වෙලාවෙ ඉඳන්. මොනවහරි හැපුවොත්. ඉන්න බෑ. ඩ්‍රිල් එකකින් හිල් කරනව වගේ. මොන මගුලක්ද. මෙහෙම කන්නෙ කොහොමද? බත් පිඟාන ගන්නව. කටක් කනව. හරියන්නෑ. රිදෙනව.

කොච්චර රසට තිබුණත් වැඩක් නෑ. රස නොදැනෙන ගානට දත රිදෙනව. එතකොට කෑම පිඟාන උස්සල පොළවෙ ගහන්න හිතෙනව.

මං දත් මදිනව. දවසට දෙවරක්. එහෙමනෙ කරන්න කියන්නෙ. ඉතින් ඕක හැමදාම කරනවනෙ. දවසට දෙවරක්. සතියට දවස් හතක්. මාසෙට දවස් තිහක්. නැත්තං තිස් එකක්. පෙබරවාරි වලට නම් විසි අටයි. අදික අවුරුද්දක් නං විසි නවයයි. මදිනව මදිනව මදිනව. යන්තරේ වගේ. ෆැක්ටරියක් වගේ. මැදගෙන මැදගෙන යනව. වෙලාවකට ඇනෙනව බුරුසුව කටේ. දෙයියො සිහිවෙනව. ඒත් මදිනව. මැදල මිසක් අතාරින්නෙ නෑ. ඔන්න ඔහොම.

සිග්නල්, ක්ලෝගාඩ්, සිග්නල් හර්බල්, සිග්නල් වයිටනින්, කොල්ගේට්, සුදන්ත, සුපිරිවිකී සහ එකී මෙකී නොකී හැම එකෙන්ම මදිනව.

ඒ වුණාට, මෙච්චර මැදලත්, දත රිදෙනව. මොන මගුලකටද එහෙනං මෙච්චර මදින්නෙ? ඇයි නොමැද නිකං ඉන්නෙ නැත්තෙ?

හැමෝම මේ වගේ මදිනවද?

ඉස්සරහ නිදාගෙන බල්ලව ගමු. ඌ මදිනවද? පූසෙක් ඉන්නව අතන. ඌ මදිනවද? නෑ. හොරෙන්වත් මදිනවද? මං හිතන්නෑ. ජීවිතේට මදිනවද? මං දැකල නෑ.

ඔන්න බල්ලෙක් එනව මේ පැත්තට. මං අහනව උගෙන්. “බල්ලා, උඹ දත් මදිනවද?“

ඌට තේරෙන්නෙ නෑ. ඌ මගේ මූණ දිහා බලල මට බුරනව. වලිගෙ වනනව. බුරනකොට මට උගෙ දත් සෙට් එක පේනව. උගෙ දත් සෙට් එක හොඳට තියෙනව. ඒත් ඌ මදින්නෙ නෑ කියල මට ෂුවර්. උගේ දත් දැක්කම වෙලාවකට බය හිතෙනව. ඒව දිලිසෙනව. සමහර දත් උල්වෙලා. පිහි වගේ. ඒත් ඌ මදිනවද? නෑ.

ලෝකෙ තියෙන මොන මල ජරාවක් කෑවත් ඌ දත් මදිනවද? නෑ. උන්ට දත් දොස්තරල ඉන්නවද? මං නං දැකල නෑ. ඌ දත රිදෙනව කියල අඬනවද? නෑ.

මොකක්ද මේකෙ තේරුම?

මෙච්චර මැදලත් ඇයි මට මෙහෙම වෙන්නෙ?

බත් පිඟාන ගන්නව. කටක් කනව. හරියන්නෑ. රිදෙනව. මං පිඟාන දෙනව බල්ලට. “උඹම කාපන්. බූරුව.“

මං ගිහින් ආයෙ මදිනව. අද ටිකක් වැඩිපුර මදිනව. හෙටත් මදිනව. අනිද්දත් මදිනව. මදි නොකියන්න මදිනව.

කාලෙකට පස්සෙ ලියන්න හිතුණා බ්ලොග් පෝස්ට් එකක්. ඉස්සර නම් තාක්ෂණික අනං මනං ගැන ලියලා, පස්සෙ කාලෙක ඒක අත්ඇරියා. දැන් ඉතින් ආයෙමත් ඉඳලා හිටලා ලියන්න හිතුණා.

මේ ලියන්න යන්නේ ලැප්ටොප් පාවිච්චි කරන උදවියට ප්‍රයෝජනවත් වෙන්න පුළුවන් මෘදුකාංගයක් ගැනයි.

Prey

ලැප්ටොප් එකක් කියන්නෙ ටිකක් වියදම් කරලා ලබාගන්න උපකරණයක්නේ. ගොඩ දෙනෙක්ගේ ජීවිත දුවන්නෙ ඔය යන්තරේ ඇතුළෙ තමයි. ඉතින් ඔය මැසිමක් නැතිවුණොත් එහෙම ජීවිතේ pause කරා වගේ තත්ත්වයක් දැනෙන්න ඉඩ තියෙනවා. ඉතින් අවාසනාවට ඔය වගේ සිදුවීමකට මුහුණ දෙන්න වුණොත්, ලැප්ටොප් එක හොයාගන්න සුළු හෝ අවස්ථාවක් ලබාදෙන මෘදුකාංගයක් තමයි මේ Prey කියන්නෙ.

මේක භාවිතා කරන්න ඔවුන් ලබාදෙන මෘදුකාංගය අපේ පරිගණකයේ ස්ථාපනය කරන්න ඕන මුලින්ම. මේක වින්ඩෝස්, ලිනක්ස් හා මැක් තුනටම තියෙන නිසා කිසිම අවුලක් නෑ. ඊටපස්සෙ ඔවුන්ගේ වෙබ් අඩවියට අපේ යන්තරේ එකතු කරන්නයි තියෙන්නෙ. මේ මෘදුකාංගය ස්ථාපනයට කරාට පස්සේ ඒක තියෙන බවක්වත් දැනෙන්නෙ නෑ.

බැරිවෙලාවත් යන්තරේ අස්ථානගත වුණොත් අපට කරන්න තියෙන්නෙ Prey වෙබ් අඩවියට ගිහින් යන්තරේ නැතිවුණු බව සලකුණු කරන එකයි.

Prey Report

එතකොට මැසිම අහල පහල WiFi hotspot එකක් තියෙනවා නම් ඒකට ස්වයංක්‍රීයව සම්බන්ධ‍ වෙලා අපි සටහන් කරන කාල වේලාවට අනුව Prey මගින් විස්තර සහිත වාර්තා අපට ලබාදෙනවා. මේ වාර්තාවට Geo-location මගින් ස්ථානය (WiFi හෝ GPS), මැසිමේ තොරතුරු, ඒ අවස්ථාවේ තිරපිටපතක්, කැමරාවක් තියෙනවා නම් ඒකෙන් ලබාගන්න පින්තූරයක්, දැනට වෙනස් වෙලා තියෙන ගොනු, සක්‍රිය වෙලා තියෙන සම්බන්ධතා, ධාවනය වන මෘදුකාංග වගේ විස්තර රැසක් අයිති වෙනවා. ඒ විතරක් නෙවෙයි, මැසිම ළඟපාතක තියෙනවා නම් හොයාගන්න alert sound එකක් නිකුත් කරන්නත්, මේ හොරකම් කරපු මැසිමක් බව කියන පණිවිඩයක් යවන්නත්, වෝල්පේප‍ර් වෙනස් කරන්නත් මේ මෘදුකාංගයට පුළුවන්.

ලැප්ටොප් එකක් නැතිවුණොත් ඒක හොයාගන්න පුළුවන් වෙයිද කියන එක කියන්න අමාරු වැඩක්. හොරකම් කරපු මනුස්සයා ඕක ෆෝමැට් කරොත් එහෙම නේද? ඒ වුණත් මේ වගේ මෘදුකාංගයකින් මැසිම හොයාගන්න සුළු හෝ අවස්ථාවක් ලැබෙනවා කියන එක කවුරුත් පිළිගනීවි. එහෙම දේවල් වෙලා මීට කලින් සිදුවෙලා තියෙනවා: Girl Recovers Her Stolen Mac By Remotely Using Its Built-In Webcam

පාවිච්චි කරලා බලන්න

[Prey]

So here I am. After a really long time I guess. Sitting in the train to Colombo. It’s leaving now.

I’m pretty sleepy. Guess I should get some sleep. Got a seat near the window. It was funny though. How it happened.

A couple came and the guy had to sit near me. Girl was in another place and I could see that he was upset Anyway he managed to talk to an uncle who was sitting there to swap seats.

So that uncle came to the seat next to me. Aaaand his friend was in the front seat. So I got the chance to swap it. His friend said he was sorry for the trouble but it isn’t any trouble at all.

I love to sit near the window. the breeze, the view… everything. I freak out when I can’t open the window or when ppl close them on purpose. And I hate busses. Trains are much more comfy.

Looks like it’s gonna rain. Or not. Actually it looks like a pretty sunny sky. Some rain would be nice coz this heat is just weird.

On a bridge now. I was afraid of these when I was a kid. They looked like monsters. Waiting to chop your head off or something. Scary stuff.

This is the first time I’m using the wordpress iPhone app to post something aaaand the train is at peradeniya now. So that’s it for now. Cheers.

මොකක්හරි හේතුවක් හින්දා මට කවදාවත් ebay එකෙන් කිසිම දෙයක් ගන්න හිතිල නෑ හේතුව මොකක්ද කියල නම් තාම ෂුවර් නෑ. ඒ වුණාට අලුත් ෆෝන් එක ගත්තට පස්සෙ නම් ඒක පැත්තෙ ගිහින් මොනවහරි නොගෙන බෑ කියල හිතුණ.

ඉතින් මොකද කරේ, ebay එකට ගිහින් එකවුන්ට් එකකුත් අටවගෙන වැඩේට බැස්ස. ඉස්සෙල්ලම ඕන වුණේ මොකක්හරි හොඳ ඉයර්ෆෝන් එකක් ගන්න. මං ගාව කලින් තිබුණෙ නුවරින් ගත්තු Phillips එකක්. ගාන නම් හොඳටම වැඩියි. ඒත් වෙන ගන්න දෙයක් මෙහෙ තිබුණෙ නෑ. ebay එකෙන් ගන්න අදහසක් තිබුණෙත් නෑ ඒ දවස්වල. කොහොමහරි ඉතින් ඔය ගත්තු එක ගොඩක් කල් පාවිච්චි කරා. කැඩුණා. ආයෙත් ගන්න වුණේ ඒ වර්ගෙම තමයි.

ඉතින් මොකද කරේ, හොයන්න පටන් ගත්ත අලුත් ඉයර්ෆෝන් එකක්. In-ear තමයි ගන්න ඕන. නැත්තං බස් එකක එහෙම යද්දි මෙලෝ දෙයක් ඇහෙන්නෙත් නෑ, ඇහෙන්න සද්දෙ වැඩි කරාම කන් දෙකත් ඉවර වෙන එකනෙ වෙන්නෙ. ඉතින් ‍ඔහොම හොයන අතරේ හම්බවුණා Skullcandy කියල බ්‍රෑන්ඩ් එකක්. Review නම් හොඳයි. ඉතින් මුලින් තෝරගත්තු Smokin වර්ගෙ එකක් ගන්න ලෑස්ති වෙලා, ඊට වඩා Ink’d කියන එක හොඳයි කියල තිබුණ නිසා ඒකක් ගන්න හිතාගත්ත.

ඉතින් ebay එකට ගිහින් ඕක ටයිප් කරාම හෙන ලැයිස්තුවක් ආවා.  සාමාන්‍යයෙන් අඩුවට තිබුණත් ගෙන්නගන්න යන වියදම දැක්කම වැඩේ අත්හරින්න තමයි හිතුණෙ. ඊටපස්සෙ තමයි Sort by කියන කෑල්ල දැක්කෙ. ඉතින් Price + Shipping: Lowest First දුන්නා හිතේ තිබුණු චකිතය හින්ද වැඩි ආරස්සවට කියල හිතල Top-rated Sellers විතරක් පෙන්නන්න කියලත් දැම්ම.

ඉතින් හොඳ එකක් තෝරගත්තා. මිළදී ගත්තා. ඉතින් ඒ වෙලාවෙ ඇතිවුණු ජොලිය හින්ද ෆෝන් එකට කේස් එකකුත්, ස්ක්‍රීන් ප්‍රොටෙක්ර් එකකුත් ගත්තා.

Skullcandy Ink'd

දැන් ඉතින් ඕක එනකල් බලාගෙන ඉන්නත් එපැයි. කොහොමහරි ඇමරිකාවෙ ඉඳන් ඉයර්ෆෝන් එක එන්න සති කීපයක් යයි කියල හිතාගෙන හිටිය. ඒත් හරියටම සතියකින් කේස් එකයි, ඉයර්ෆෝන් එකයි එවල කියල වැටිල තිබුණ.

කොහොමහරි ඉතින් සතියකට පස්සෙ බඩු ඇවිල්ල තිබුණ.

ඉතින් ඉස්සෙල්ලම බැලුවෙ කේස් එක. ඒක හොංකොං වලින් හින්ද Free Shipping. ඒකට ගියෙ රුපියල් දෙසීයක් විතරයි හොඳ තත්ත්වයක තිබුණ. හරියට ෆිට් වෙනවා. කිසිම අවුලක් නෑ.

අල වුණු ඉයර්බඩ් එක

ඊටපස්සෙ ඉයර්ෆෝන් එක. ඒක තමා ගොඩක්ම බලාපොරොත්තුවෙන් හිටියෙ. සති‍යෙන් ආපු එක ගැනත් පුදුමයි. ඉතින් දඩිබිඩි ගාලා (එක්කෙනෙක් නම් මේ දඩිබිඩි කියන එකට හිනාවෙනව ) ගලවල අරගෙන ෆෝන් එකට හයි කරල සින්දුවක් දැම්මා. හැක්? මේ මොකද? පැත්තකින් සද්දෙ ඇහෙනවා. අනිත් පැත්ත එහෙම්පිටින්ම අවුල්. මං ඒක අරගෙන ඉයර්බඩ් එක ගලවල බැලුවම තමයි දැක්කෙ වෙලා තියෙන දේ. ඒක තැලිල ඇතුලට ගිහින්.

එවෙලෙ ඇතිවෙච්ච හැඟීම් නම් ඉතින් කියලා වැඩක් නෑ. මාර අප්සට් එක. වීරයා වගේ ඕඩර් කරල  දැන් අලයක්නෙ හම්බවෙලා තියෙන්නෙ. මං හිමින් සීරුවෙ මල්ලිට කිව්ව ඒක අප්සට් වෙලා කියලා

දැන් ඉතින් මොනව කරන්නද, අප්සට් එකේම ebay එක පැත්තට ගිහින් එවපු එක අවුල් කියල seller ට මැසේජ් එකක් යැව්වා. ඒකෙ return බාරගන්නෙ නෑ කියල තිබුණ නිසා කිසිම බලාපොරොත්තුවක් තිබුණෙ නෑ.

කොහොමහරි ඉතින් රෑ වෙලා ඊමේල් බලද්දි පිළිතුරක් ඇවිල්ල තිබුණා.

එවපු එකට හානි වෙලා තිබීම ගැන සමාව ඉල්ලලා, මට ඒව ආපහු යවන එක වියදම් වැඩි නිසා කැඩුණු එක තියාගන්න කියල අලුත් එකක් එවෙලෙම එවනව කියල තමයි පණිවිඩේ තිබුණෙ. ඇත්තටම එවෙලෙ නම් පුදුම හිතුණා.

ඉතින් අද තමයි අලුත් එක ආවේ. මේකෙ නම් කිසිම ප්‍රශ්නයක් නෑ. නියමෙට වැඩ.

ඕක තමයි ඉතින් මගේ පළමු ebay අත්දැකීම. කොහොම වුණත් ස්ක්‍රීන් ප්‍රොටෙක්රේ නම් තාම ආවෙ නෑ.

කාලයක් බලාගෙන ඉඳල  ඉඳල අයිෆෝන් එකක් ගත්තට පස්සෙ සිංහල දාගන්න එක තමයි ලොකු අවශ්‍යතාවය වුණේ. ට්විටර් එකේ එහෙම දකින්න ඇති මේකට සිංහල දාන්න දීපු සටන.  කාලිංගයි දසුනුයි මමයි මේක හරියට හදාගන්න සෑහෙන්න සටනක් දුන්නා. ඒත් වැඩේ හරිගියේ නෑ. අකුරු ටික හරියට ආවට Rendering අවුල් දිගටම ආවා.

ඉතින් සති කීපයක්ම මේ වැ‍ඩේ කරගන්න දඟලලා දඟලලා ඉවර වෙලා අන්තිමේදි වැඩේ අත්හරින තත්ත්වයටම ආවා. අන්තිමේදි මොකද කරේ, ඇපල් වලට සිංහල ෆොන්ට් එකක් හදපු නිකලස්ට කතාකරා. මං නික්ගෙ ෆොන්ට් එකෙන් Arial එකට කොපි කරල හදපු ෆොන්ට් එක එයාටම දුන්නා. නික් ඒකට අවශ්‍ය script එක දාල දුන්නා. මේ ෆොන්ට් එක ෆෝන් එකට දාල බැලුවම වැඩේ ගොඩ! පුදුම සතුටක් තමයි එවෙලෙ ඇතිවුණේ. මං ඒක දැකපු ගමන් කෑගහපු හැටි ඇහුණනම් කට්ටිය බිම පෙරලි පෙරලි හිනාවේවි

කොහොමහරි නික් කියපු විදියට මේ ෆොන්ට් එක ප්‍රසිද්ධියේ බෙදාහරින්න නම් බැරිලු. Copyright ප්‍රශ්නයක් වෙන්න ඇති. අවශ්‍ය නම් මට කෙලින්ම කියන්න

මේ තියෙන්නෙ අයි‍ෆෝන් එකේ දැන් සිංහල පේන විදිය තමයි. සමහර තැන් වල තාම පොඩි පොඩි අවුල් එනවා. ඒවා ඉදිරියේදි හදාගන්න පුළුවන් වේවි.

යතුරුපුවරුවක් හදාගන්නත් ඕන සිංහල ටයිප් කරන්න. කරන විදිය ගැන තාම අදහසක් නෑ. කන්වර්ටර් එකකින් නම් කරගන්න පුළුවන්. ටිකක් එහෙම කරල බැලුවා. සාර්ථකයි.

ඉතින් මේ තොරතුරු අස්සෙ අද සූර්යග්‍රහණයකුත් වුණානෙ. දවල් ට්විටර් එකේ සද්දෙ ඇහෙනකොට තමයි ගිහින් බැලුවෙ. ඊටපස්සෙ මල්ලිත් එක්ක කැමරාවක් අටවලා ෆොටෝ ටිකක් ගත්තා. වටපිටාව බොහෝ දුරට අඳුරු වුණා. උෂ්ණත්වයත් අඩුවුණා. නියම අත්දැකීමක්.

කැමරාව අටවගත්තෙ පරණ කැසට් එකක් කඩලා ගත්ත ටේප් වලින්

මගේ ෆොටෝ බ්ලොග් එක ආයෙමත් පටන්ගත්ත. ගිහිල්ල බලන්න: malinthe.info

ඉතින් ඉතින් මෙන්න කවදාවත්ම නොවෙයි කියල හිතපු දේ සිද්ධවුණු හැටි! කට්ටිය දන්නවත් ඇති දැන් කාලෙක ඉඳන් මොබිටෙල් පාවිච්චි කරන්න බැරි තත්ත්වයට පත් වෙලා තියෙන හැටි ගැන. දැන් දවස් කිපයක ඉඳන් මේක පාවිච්චි කරන්නම බැරි තත්ත්වයකට ඇදගෙන වැටුණා. මොබිටෙල් එකෙන් කතාකරලා කිව්වෙ අප්ග්‍රේඩ් එකක් කළා, දැන් හරි ඇති කියලා. ඒත් වෙනසක් නෑ කිව්වම තව හොයල බලන්නම් කියල තමයි කිව්වෙ. ඒත් ඕක කවදා හැදෙයිද කියලා බලාගෙන ඉන්න බැරි හින්දා සහ දැන් සම්බන්ධතාවය වැටිල තියෙන තත්ත්වය දැක්කම හොඳ වචන මතක් වෙන හින්දා මේකට මොකක්හරි කරන්න කියලා හිතුණෙ.

අල මොබිටෙල්

දැන් කාලෙක ඉඳන් ඩයලොග් වල 3G සංඥා ටිකක් මෙහෙට ලැබෙන හින්දා ඒකට මාරුවෙන එක හොඳයි කියලා හිතුණා. පහුගිය දවස් වල ‍ඩයලොග් ප්‍රීපේඩ් බ්‍රෝඩ්බෑන්ඩ් වලින් ටිකක් පරික්ෂා කරලත් බැලුවා. වේගය හොඳයි. අවුල් නෑ. ඉතින් එහෙම එකක් තියෙද්දි මොබිටෙල් පාවිච්චි කරන එක තේරුමක් නෑනෙ.

ඉතින් අද ගියා ඩයලොග් එක පැත්තට කාලෙකට පස්සෙ. මල්ලිවත් ඇදගෙන ගියා, මිනිහටත් ඕව ටිකක් පුරුදු කරන්න ඕනනෙ. ඉතින් ඩයලොග් එකට ගිහින් ඒකක් ගන්න පුළුවන්ද කියලා විස්තර අහලා, කොල කෑල්ලක ලියපු නම්බරයකුත් අරගෙන වාඩිවෙලා හිටියා. වැඩි වෙලා ඉන්න වුණේ නෑ ඉතින්. අන්තිමට ගිහින් අවශ්‍යතාවය කියලා මොඩම් එක නැතුව සම්බන්ධතාවය ගත්තා. එතන එක රිසිට් එකක අවුලක් වෙලා ආයෙ සැරයක් ඒකෙ කොපියක් ඉල්ලගෙන එන්නත් වුණා. ඒ ඇරුණම වෙන මුකුත් අවුලක් වුණේ නෑ.

Eacan E-510

ඉතින් ඒ අස්සෙ අලුත් ස්පීකර් සෙට් එකක් ගන්නත් රවුමක් ගැහුවා. 5.1 එකක් ගන්න හිතාගෙන හිටියෙ ඒත් ඒක තේරුමක් නෑ කියල හිතුණු නිසා අන්තිමට ෂොප් එකක කට්ටියකට වද දීල දීල ගත්ත අහලවත් නැති බ්‍රෑන්ඩ් එකකින් 2.1 එකක්. Eacan කියල චයිනීස් එකක් සද්දෙ නම් හොඳයි. ගෙදර ආපු වෙලේ ඉඳන් ‍ඕක චෙක් කරන එක තමයි කරේ.

ටවුන් එකේදිම ‍ඩයලොග් එක දාලා බැලුවා. වේගය නියමයි. කාලෙකට පස්සෙ Top Gear බැලුව අද කිසිම කරදරයක් නැතුව. අනිත් එක මොබිටෙල් එකේ වගේ නෙමෙයි, අපට වෙනමම IP ලිපිනයක් ලැබෙනව.

ම් ඉතින් ඔය විදියට තමයි අද විස්තරේ. දැනට නම් ඩයලොග් අවුලක් නැතිව වැඩ. ඉදිරියේදී අවුල් වුණොත් ඉතින් ඒ ගැනත් කියන්නම්

මේ ඩයලොග් එකේ ස්පීඩ්ටෙස්ට් කීපයක්:

ගෙදරදි

නුවර ටවුමෙදි

මේ දවස් දෙක තුනකට හිටු කියලා ලියනව මං අදත් ලියන්න යන්නෙ ඊයෙ වුණු සිදුවීම් ගැන (දෙසැම්බර් 19, 2009) ඉතින් ඊයේ තමයි සිංහල බ්ලොග්කරුවන්ගෙ සංසදයෙන් සංවිධානය කරපු පළමු සිංහල බ්ලොග්කරුවන්ගේ හමුවීම තිබුණෙ. මේක පැවැත්වුණෙ එක්සෙල් ලෝකයෙ.

ඉතින් කලින් දවසෙ මොබිටෙල් එකෙන් ගත්තු ටිකට් එකත් අරගෙන උදේම ගියා ස්ටේසමට. Deeps ටත් ටිකට් ගන්න කලින් දවසෙ පැය ගානක් ට්‍රයි කරා. ඒත් සම්පත්නෙට් එකේ තියෙන ලොකු අල කීපයක් නිසා අන්තිමට ඒ වැඩේ හරිගියේ නෑ. උදේ ඇවිල්ල ටිකට් ගන්න හිටියත් ඒ වැඩෙත් හරිගියෙ නෑ. ඉතින් අන්තිමට deeps බස් එකේ ආවෙ. මං ඉතිං දුම්රියෙ ගියා. ‍ඉතින් ඔහොම යන අතරතුර හුරුපුරුදු මූණක් දැක්ක. බැලින්නම් ඒ ප්‍රභාෂ්. ඉතින් පොරත් එක්ක කතාකර කර ආව කොළඹට. අතරමගදි දුම්රියේ තියෙන භෝජන රථයෙන් කිරි තේ සහ ප්ලේන්ටි බිව්වා

එළ තේ!

ඉතින් අපි කොටුවට ආවට පස්සෙ ප්‍රභාෂ් හවස තියෙන දුම්රියට ටිකට් ගන්න බැලුවා. ඒත් අපට කවුන්ටරේ හොයාගන්න බැරුව ඒ වැඩේ අතඅරින්න වුණා.

Deeps ගෙ බස් එක පරක්කු හින්ද මමයි ප්‍රභාෂුයි අන්තිමට එක්සෙල් ලෝකෙට ආව. අපි එනකොට වැඩිය කට්ටිය ඇවිල්ල හිටියෙ නෑ. කොහොමහරි ටික වෙලාවකින් බුද්ධික අයියයි සූ අක්කයි ආව. ඉතින් අපි කට්ටියම ගිහින් උපකරණ උස්සගෙන එනකොට කාලිංග, තිලිණ, ඉන්දරේ ඇතුළු කට්ටියත් ආව.

ඉතින් අපි උපකරණ ටික අටවන්න පටන්ගත්තා. මේ වෙනකොට අපේ මිත්‍රයො ටික ටික එන්න පටන් අරගෙනයි තිබුණෙ. Deeps ටික වෙලාවකට පස්සෙ ආවෙ.

පුටු කැමරාව සහ විකාශන මෙහෙයුම් පුටුව

ඉතින් හමුවීම ලයිව් ස්ට්‍රීම් කරන්න ustream එකේ එකවුන්ට් එකක් හැදුව. මට වැරදිලා වැරදි ලින්ක් එක ට්විට් කරල පස්සෙ තමයි දැක්කෙ ඉතින් අන්තිමට හරි එක දාල, වෙබ්කැම් එකක් පුටුවක් මත අටවල තමයි සජීවි විකාශය දුන්නෙ. පුටු කැමරාව එහාට මෙහාට කිරීම ප්‍රභාෂ් බාරගත්ත. කොහොමහරි ස්ට්‍රීම් කරන ගමන් රැකෝඩ් කරගත්ත. කොලිටිය නම් ටිකක් අඩුයි ඒ වුණාට එතරම්ම අවුලක් නෑ. තව මයික් දෙක තුනක් තිබ්බනම් හැමෝම කතාකරන ඒව හරියට පටිගත කරගන්න තිබුණ. ලබන සැරේ ඒ අවුල් හදාගන්න බැරියැ. මෙන්න මෙතනට ගියානං අපි රැකෝඩ් කරපු වීඩියෝ කීපයක් බලන්න පුළුවනි.

මෙහෙයුම් මේසය

ඉතින් කොහොමහරි හමුවීමේ වැඩකටයුතු ටික නියමෙට සිද්ධ වුණා. කාලිංග සංසදේ අරමුණු ආදිය ගැන පැහැදිළි කළා. බ්ලොග්කරුවෝ තමන්ගෙ බ්ලොග් ආදිය ගැන හැඳින්වීම් කළා. දසුන් යුනිකේත ගැන කෙටි පැහැදිළි කිරීමක් කළා. ඔය විදියට ඉතින් වැඩසටහන ගලාගෙන ගියා. මං සුපුරුදු පරිදි පොටෝ අම්බානකුත් ගත්ත.

ඒ කටයුතු අහවර වුණාට පස්සෙ කට්ටිය කන්න ගියා. ඒකත් ලේසි වුණේ නෑ සෙනසුරාද හින්ද සෙනග වැඩියි. වාඩිවෙන්න තැන් අල්ලගත්තෙත් බොහොම අමාරුවෙන්. කොහොමහරි ඒකත් ඉවර කරලා ගෲප් පොටෝ කීපෙකුත් ගත්ත.

මේ ක්‍රමයේ දෝස

ඉතින් මට කෝච්චිය අල්ලන්නත් යන්න තිබුණු හින්ද මමයි ප්‍රභාෂුයි deeps මකරයි කට්ටියගෙන් සමුගෙන පිටත් වුණා. බස් එකේ යන අතරමග ආයෙමත් චෙක් කරන්න නවත්තපු හින්ද කෝච්චිය මිස් වෙයි කියල හිතුණ. ඒත් කොහොමහරි වෙලාවට ආව. අනිත් කට්ටිය බස් එකකින් පිටත් වුණා.

නුවරට එනකොට හවස් වෙලා. deeps ලා එතකොටත් බස් එකේ. නුවරට වැස්ස. කුඩයකුත් නොතිබුණු හින්ද වැස්සෙ තෙමි තෙමිම බස් එක තියෙනවද බලන්න ආව. සෙනග වැඩි හින්ද ඩෙවෝන් එක පැත්තට ගිහින් කෝපි එකකුත් බීල (තේ නෙවෙයි) ආයෙ ආව බස් තියෙනවද බලන්න. එතකොට තව එකක් ඇවිල්ල. ඒකෙ නැගල ගෙදර ආව.

ගත්තු පොටෝ අප්ලෝඩ් කරන්න ටික වෙලාවක් ගියා මොබිටෙල් අල හින්ද. ඒක තාමත් එහෙමම තමයි. අද උදේ නම් මොබිටෙල් එකේ ඉංජිනේරුවක් කතාකරල අල හරිද ඇහුව. ඒත් වෙනසක් නෑනෙ. දැනුත් අප්සට් හින්ද මේ ඩයලොග් ප්‍රීපේඩ් එකකින් සම්බන්ධ වෙන්නෙ. මේක නම් නියමෙට වැඩ. හිතුණොත් මොබිටෙල් එක විසිකරල ඩයලොග්ම පාවිච්චි කරනව

එහෙම තමයි ඉතින් දවස. හැබැහින් නොදැකපු යාලුවො ගොඩක් මුණගැහුනු එක ගැන ගොඩක් සතුටුයි. කතාබහ කරල දැන අඳුනගෙන… මීට කලින් අන්තර්ජංජාලෙන් කතා කරපු අය හැබැහින් හම්බවුණාම කොච්චර සතුටක්ද වැඩසටහන ගැන වැඩි දෙයක් ලිව්වෙ නෑ මොකද මේක කියවන ඔක්කොම වගේ ආපු නිසා ෆොටෝ නම් එකසිය ගානක් ගත්තා. ඔක්කොම මෙතන දාන්න බැරි එකයි අවුල. ඒ හින්ද තෝරගත්ත දෙක තුනක් විතරයි දැම්මෙ. ඒ වුණාට ඔක්කොම මෙතැනින් බලාගන්න පුළුවනි.

අපි! පොටෝ එක හසිතගෙන්

අද නම් සිද්ධ වෙච්ච දේවල් ටික නොලියා බෑ. ඒ හින්ද මෙන්න ලියන්නයි යන්නෙ.

ඉතින් දැන් ටික දවසකට කලින් මොබිටෙල් මගින් දුම්රිය ප්‍රවේශපත්‍ර වෙන් කරගන්න පද්ධතියක් හැදුවනෙ. ඒක නියම වැඩක් කියල තමයි මං හිතුවේ. කොහොමහරි ටිකට් එකක් වෙන්කරගන්න රුපියල් පනහක සේවා ගාස්තුවකුත්, ඒ ගන්න කෝල් එකට විනාඩියකට රුපියල් අටකුත් ගෙවන එක ටිකක් අප්සට් වගේ කියලා හිතුණා. ඒ වුණාට මේක ට්‍රයි නොකර බෑනෙ. ඉතින් මොකද කරේ ඒ නම්බර් එකට කෝල් එකක් අරගෙන හොයල බැලුව.

මං මුලින් හිතුවෙ මේකෙ ඇත්තෙ මොකක්හරි ස්වයංක්‍රීය පද්ධතියක් වෙන්න ඇති කියලා. බලාපොරොත්තු වුණේ ස්වයංක්‍රීය පද්ධතියකින් ටිකට් එක වෙන් කරලා mms මගින් වගේ ටිකට් එක ‍දුරකථනයට එන මොකක්හරි… එහෙම විදියක් තිබ්බ නම් නියමයි. ඒත් මේකෙ ටිකට් එකක් වෙන්කරගන්න නම් පාරිභෝගික සේවා නිළධාරියෙකුට කතාකරන්න ඕන. කොහොමහරි ගත්තු එකේ නිකන් ඉන්න බැරි හින්ද විස්තර ටිකක් ඇහුව. ඒ අස්සෙ ක්‍රෙඩිට් ඉවරවෙලා කෝල් එක කට් වුණා

ඉතින් මේ සෙනසුරාදා කොළඹ යන්න වෙන හින්ද ජොලියටත් එක්ක මේකෙන්ම ටිකට් එක වෙන්කරගන්න හිතුණා. අම්මගෙ ෆෝන් එක ඉල්ලගෙන ඒකෙන් කතාකරා. කොහොමහරි වැඩේ හරි. ටිකට් වෙන් කළා. දුරකථන අංකයයි, අයිතිකාරයගෙ නමයි අරව මේවයි, ටිකට් එක ගන්න එන එක්කෙනාගෙ හැඳුනුම්පතේ අංකයයි… ඒ ටිකත් දුන්න. කතාකරපු නිළධාරිනිය එකම දේ කිය කිය ටික වෙලාවක් හිටියා. ඒගොල්ලන්ට නම් මොකද, අපට‍නෙ ඕවට තදවෙන්නෙ. විනාඩියකට අටක්නෙ

කොහොමහරි වෙන් කරල ඉවර වුණාට පස්සෙ අංක දෙකක් ලැබුණ. ඔය අංකය ගෙනිහිල්ල මොබිටෙල් ශාඛාවකින් හරි දුම්රිය ස්ථානයෙන් හරි ටිකට් එක ගන්න ඕන.

තදබදේ

ඉතින් අද උදේම යන්න කියලා හිතාගෙන හිටියෙ ඊයෙ කොණ්ඩෙ කපාගන්නත් එක්කම. දවල් ජනාධිපතිවරණ රැලියක් තියෙන හින්දා ඒකට කලින් ගෙදර එන්න පුළුවන් කියලා හිතාගෙන. ඒ වුණාට අද නැගිටින්න පරක්කු වුණා. කොහොමහරි දවල් වෙලා තමයි ගෙදරින් පිටත් වුණේ. වැව රවුම හරියෙ ඉඳන්ම වාහන තදබදේ. කොළ පාට කොඩි ගහපු බස් කීපයකුත්, ආධාරකරුවො කට්ටියකුත් දැක්කා. බන්ධනාගාරය හරියට එනකොට තවත් කොළ පාට බස් එකක්. තදබදය වැඩියි. මාකට් එක හරියට ඇවිදගෙන එනකොට රතිඤ්ඥා, පෙළපාලි ආදිය තිබුණ. මට ඉතින් ඕවගෙන් වැඩක් නැති හින්ද නරඹන්නො අතරින් රිංගලා KCC එක පැත්තට ගියා.

මොබිටෙල් ටිකට්

කොහොමහරි මොබිටෙල් එකට ඇතුල් වෙනකොට සිකියුරිටි බුවෙක් මගෙන් ඇහුවා සර් මොකක්ද කරගන්න ඕන කියලා. මං කිව්ව ‘ට්‍රේන් ටිකට්’ එක ගන්න ඕන කියල. මේ මනුස්සයා අන්දමන්ද වෙලා වගේ මං දිහා බලාගෙන ඉන්නවා. ‘ට්‍රේන් ටිකට්? සර් මෙහෙන් ඒව ගන්න බෑනෙ’ කිව්වෙ නැතෑ. මං ඉතින් ෆෝන් එක පෙන්නලා ‘ඇයි දැන් ෆෝන් එකෙන් බුක් කරන්න පුළුවන්නෙ’ කියල කිව්ව. මේ මනුස්සය තාම අන්දමන්ද වෙලා. ඊටපස්සෙ එතන හිටපු මැනේජර් කෙනෙකුටද කොහෙද කතා කරල ඇහුව ‘සර් මෙහෙන් ට්‍රේන් ටිකට් ගන්න පුළුවන්ද?’ කියලා. ඒ මනුස්සයා මගෙ ළඟට ඇවිත් ‘පුළුවන් සර් අන්න අතනට යන්න’ කියල කිව්වා. මං ඉතින් කවුන්ටර් එකට යන අතර මැනේජර් (හරි කවුරුහරි) සිකියුරිටි බුවාට කියනව ඇහුණා ‘දැන් මෙහෙන් ට්‍රේන් ටිකට් ගන්න පුළුවන්නෙ’ කතාවක්. හිත යටින් හිනාවෙවී කවුන්ටරයට ආව. එතන මනුස්සයට කිව්වට පස්සෙ තව කවුන්ටර් එකකට දැම්ම. එතැනින් අයිඩී එකයි, යොමු අංක දෙකයි ඉල්ලගෙන කොහාටද ගිහින් මෙන්න මේ සුවිසල් ටිකට් දෙක ගෙනල්ල දුන්න

ඉතින් ඒකත් සාක්කුවේ ඔබාගෙන ටවුමෙ පොඩි රවුමක් ගහල, ආදි කාලෙ ෆෝන් එකක් හොයන්න ට්‍රයි එකකුත් දීල, ලේසර් ප්‍රින්ටර් වල ගණන් ටිකක් හොයාගෙන, අම්මලවත් හම්බවෙලා ගෙදර එන්න ලෑස්ති වුණා. වෙනදා බස් තියෙන තැන අද බස් නෑ. මාකට් එක ඉස්සරහ රැලිය. කට්ටිය හුරේ කියනව කෑගහනව etc. මට ඉතින් ඒවගෙන් වැඩක් නෑනෙ. අවශ්‍යතාවය ඉක්මණට ගෙදර එන්න. ඉතින් බස් තියෙන්නෙ කොයි ලෝකෙද කියලා හොයන්න දේශපාලන සපෝටර්ලා අස්සෙන් රිංගලා ආවා බන්ධනාගාරය පැත්තට. ඔක්කොම බස් ඒ පැත්තෙන් යන්නෙ. ඒත් නවත්තන්නෙ කොහෙද කියලා හොයාගන්න බැරිවුණා. අව්වයි, රස්නෙයි, දාඩියයි! මෙහෙම උඩ බලාගෙන ඉන්න බැරි හින්ද ත්‍රීවීලර් බුවෙකුට කතාකරල ඒකෙ නැගල ගෙදර ආවා. නැත්තං තාම ටවුන් එකේ