ඔන්න අද සම්පත් බැංකුවෙන් ඉල්ලපු වෙබ්කාඩ් එක අරන් ආවා. විසේසයක් නෑ. ඩොමේන් එකකුත් ගත්තා. (වෙන පොඩි වැඩකට - ළඟදිම ඒ ගැනත් කියන්නම්) හපොයි ලියන්න ගත්තු ගමන් විදුලිය නැතිවුණා නෙව.

කොහොම හරි මේ කාඩ්පත කළමනාකරණය කරන්න සම්පත් බැංකුවේ eWallet පාවිච්චි කරන්න පුළුවන් කියා තිබ්බ හින්දා ඒකෙ ගිණුමකුත් හදාගත්තා. කොහෙද ඒක හරියට වැඩ කරන්නෙ නෑනෙ. මේක පාවිච්චි කරපු කවුරුවත් ඉන්නවද? ඒක හරියට වැඩ කරනවද?

(ආ ඒ පාර විදුලිය ආවා)

පහුගිය දවස් ටිකේම යාළු මිත්‍රයො ඇහුවා මොකෑ ලියන්නෙ නැත්තෙ කියලා. හැබෑට බ්ලොග් එක තියෙනවා කියලත් අමතක වෙලා තිබුණෙ. ලියන්න හිතුණෙ නෑ. කාලෙන් කාලෙට එහෙම වෙනවා.

හැමදාම නැවත ලියාපදිංචි කරන්න මොබිටෙල් යද්දි කිලෝමීටරයක් විතර දිගට පෝලිමක් තියෙන නිසා හැමදාම වැඩේ අත ඇරලා ගෙදර එනවා. ඒත් අද ක්ලාස් තිබ්බා හින්දා කලින් ගියා වෙන වැඩකටත් එක්ක. ගියාට පස්සෙ දැනගන්න ලැබුණා පන්තිය අදට අවලංගු කරලා. මං ඉතින් වෙන කරන්න වැඩකුත් නොතිබුණු නිසා ගියා මොබිටෙල් එක පැත්තට. උදේ නවයට විතර හින්දා පෝලිමක් පෙනුණෙ නෑ. උඩ තට්ටුවට නැගලා බැලුවම ඇතුළේ විස්සක් විසිහපහක් හිටියා. මං ඉතින් ඇතුළේ පොඩ්ඩක් කැරකෙනකොට ආරක්ෂක නිලධාරියෙක් ඇවිල්ලා ඇහුවා ‘ආයෙ රෙජිස්ටර් කරන්නද?’ කියලා. මං ඉතින් ඔව් කිව්වම හැඳුනුම්පතේ කොපියක් අරන් එන්න කිව්වා. උඩ තට්ටුවේ පොටෝකොපි මැසිමක් (photocopier) නෑ වගෙයි. පල්ලෙහා තට්ටුවෙ නම් තියෙනවා වගේ මතකයි. ඉතින් මක් කොරන්නද ගිහිල්ලා කොපියක් අරගෙන ආවා.

ආවට පස්සෙ පොඩි පෝලිමක වාඩිවෙන්න වුණා. එතැන නම් වැඩි දෙනෙක් හිටියෙ නෑ. මං ඉතින් වාඩිවෙලා අයිපොඩ්ඩත් කනේ ගහගෙන සින්දු අහ අහ හිටිය. කොහොමහරි ඉතින් මගේ වාරේ ආවම එතැන හිටපු කෙනා ෆෝන් එකෙන්ම පින්තූරයක් ගත්තා. මගේ දුරකථන අංකයත් අහගෙන තව පෝරමයක් දුන්නා තඩි කාඩ්බෝඩ් කෑල්ලකුත් එක්ක.

අනිත් පෝලිමට ගියා. එතැන ඉඳන් කාඩ්බෝඩ් කෑල්ල උඩ පෝරමය තියාගෙන ඒක පිරෙව්වා. නම, ලිපිනය, හැඳුනුම්පත් අංකය, දුරකථන අංකය etc.

ලියාපදිංචි කරන්න හතරදෙනෙක් විතර හිටියා. කොහොමහරි පුරවලා ඉවර වෙනකොටම ලියාපදිංචි කරගත්තු එක්කෙනෙක් නැගිටලා ගියා. මං එතැනට ගිහින් පෝරමය දුන්නා. ඉතින් කීබෝඩ් එකේ මොනවද කොටලා නොම්මරේ ආයෙමත් අහලා ලිපිනයත් ආයෙමත් අහලා පුංචි කාඩ් එකක නමයි හැඳුනුම්පත් අංකයයි සිම් අංකයයි ලියලා දුන්නා. ඒක තාවකාලික එකක්.

ම් ඉතිං එතරම් කරදරයක් නෑ. පැය බාගයක් විතර යන්න ඇති වැඩේට. හැබැයි වැඩේ ඉවරවෙනකොට පෝලිමක් හැදිලා වගෙයි. ඉතින් එතන දොරෙන් එන්න දුන්නෙ නෑ. අනිත් පැත්තෙ පඩිපෙළෙන් බැහැලා ආවා එළියට.

අද නම් පුදුම රස්නයක් තියෙන්නෙ. දාඩිය පෙරෙනවා. ඩෙවොන් එකෙන් අයිස් කෝපි එකක් දෙන්න කියලා කිව්වම දුන්නෙ උණු නෙස්කැෆේ එකක්. හපොයි

විශ්වගේ ඉටිපන්දම් එළියෙන් ගත් පින්තූර ටික බලලා මමත් ඉටිපන්දම් එළියෙන් තවත් පින්තූර ටිකක් ගත්තා. ප්‍රසාන් කිව්ව වැඩේ නම් හරිගියේ නැහැ. ඒ පින්තූර ෆ්ලිකර්හි තියෙනවා. එතැනින් බලාගන්නත් පුළුවන්. මේ මුල් පින්තූරයට ආලෝකය ඉටිපන්දමකින්.

මේකට ආලෝකය IR LED එකකින්.

හික් යූටියුබ් එකට වීඩියෝ ටිකක් දාන්න හිතුණා සුදාරක මලයගේ නිදාගැනීමේ වීඩියෝ එක දැක්කට පස්සෙ. හැබැයි බලාගෙන යනකොට දාන්න දෙයක් නෑ. ඉතින් මං මට හිනායන වීඩියෝ එකක් දැම්මා. මේ තියෙන්නෙ මගේ ප්‍රින්ටරේ වැඩිම වේගයෙන් මුද්‍රණය කරනකොට කඩදාසි විසිකරන හැටි

අනේ මන්දා මේ දවස්වල ටීවී එකේ යන දැන්වීම් පුදුම හිතෙනවා අනේ ඇත්තට… හිතේ ඇති හරි ලස්සනයි කියලා. මේ තියෙන්නෙ මේ දවස්වල ටීවී එකේ යන යෝගට් දැන්වීමක්. මට නම් මාර තරහයි මේක දැක්කම. ඇත්තටම හිතෙන්නෙ නැද්ද මේක මහ විකාරයක් කියලා? යෝගට් කෑම කෙසේවතත් යෝගට් නාලා වගෙයි මට නම් පේන්නෙ. දැන් ටික කාලෙකට කලිනුත් චොකලට් දැන්වීමක මේ වගේ එකක් තිබිලා තියෙනවා.

රස ගුණ පෝෂණයෙන් සහ නැහැදිච්චකමින් පිරිලා!

Update: පින්තූරේ අයින් කළා. දාන එක හරි නෑ වගේ තමයි. කොහොම වුණත්…

ඔන්න ඉතින් අද උදේ අම්මත් එක්ක යන්න වුණා ව‍ත්තේගම තියෙන බැංකුවකට මොකක්ද ගෙවීමක් කරන්න. වත්තේගමට යන්න ගියාම එපාවෙනවා. මං යන්න හරිම අකමැතියි. සාමාන්‍යයෙන් 621 පාරේ බස් මැණික්හින්නට ගිහින්, එතැනින් මඩවලට ගිහින් එතැනින් වත්තේගමට බස් එකක් ගන්න ඕන. නැතිනම් ටවුමෙන් කෙලින්ම වත්තේගමට යන බස් තියෙනවා. කොහොම හරි ඉතින් ගොඩක් වෙලා බස් එකේ ඉඳගෙන එහෙට ගියා. බැංකුවට ගිහින් ගෙවීම කරන්න තවත් බලාගෙන හිටියා පැය බාගයක් විතර. මං බැලුවා මොකද මෙච්චර පරක්කු කියලා. බලනකොට ඒ අය සම්පූර්ණයෙන්ම manually තමයි වැඩ කරන්නෙ. මොකක්ද තඩි පොතක පෑනෙන් ඉරි ගගහා… හික්

මට පුදුම හිතුණා මොකද ඒ කවුන්ටර් එකේ හොඳට පේන්න පරිගණකයක් එහෙම තියලා තිබ්බ නිසා. ඇයි මෙච්චර තාක්ෂණය තියාගෙන ඒක පාවිච්චි නොකර ඉන්නෙ? පාවිච්චි කරන්න තියෙන බය නිසාද නැතිනම් පරිගණකය කැඩිලා තිබුණ නිසාද දන්නෙත් නෑ.

කොහොම හරි ඉතින් ආපහු ගෙදර එනකොට ආවේ මැණික්හින්න හරහා. ඒක නම් මතක‍් වෙනකොටත් තරහයි. SLTB බස් එකක ආවෙ. ඒ කියන්නෙ ශ්‍රීලංගම බස් එකක. ඒ බස් එකේ ඩ්‍රයිවර් උන්නැහේ ජංගම දුරකථනයක් කනේ තියාගෙන ඉබි ගමනින් ආවෙ නැතෑ පිලවල හරියට එනකල්. පුදුම මනුස්සයෙක්. ගෑනු ළමයාවත් කතා කරාද දන්නෙ නැහැ එක අතකින් ෆෝන් එක අල්ලගෙන තනි අතින් සුක්කානම කරකවමින්… මට පුදුම තරහක් තිබ්බෙ. මං හිතුවේ මේ යකා මේ දැන් බස් එක කොහේ හරි හප්පගනිවී නැතිනම් කොහාටහරි පෙරලගනීවි කියලා. කොහොමහරි පිලවල හරියට එනකොට ඊට පස්සෙ එන්න තියෙන පෞද්ගලික බස් එකත් පිඹගෙන එනවා. මෙන්න ඒ පාර ඩ්‍රයිවර් උන්නැහේ කතාව පැත්තක තියලා දඩිබිඩි ගාලා යන්න ගත්තා.

කොහොමහරි ඇවිල්ලා පිලවල තියෙන ඉස්කෝලෙ ගාව බස් එක නතර කරේ නැතෑ. ඉස්කෝලෙ අරිනකල් වෙන්න ඕන. ඉතින් අපට විනාඩි දහයක් පහළොවක් විතර බලාගෙන ඉන්න වුණා. ඒ අතරම පෞද්ගලික බස් එකත් ඇවිල්ලා පිටිපස්සේ ඉඳන් හෝන් කරනවා. ඒත් මේ ඩ්‍රයිවර් උන්නැහෙ ඒකට යන්න දෙන්නෙත නෑ. ඔහොම ඉතින් ටික වෙලාවක් ගිහින් තත්ත්වය ටිකක් උණුසුම් වුණා. වචන හුවමාරුවක් එහෙමත් ඉතින් ඇතිවුණා. පෞද්ගලික බස් එකේ ඩ්‍රයිවර් උන්නැහේ කෑගහනවා ඇහුණා “යකෝ අපට විනාඩි පනහෙන් යන්න ඕන. එක්කො ඕක අයින් කරගන්නවා අපට යන්න” කියලා. පාරේ හිටපු ‘අයියලා’ දෙතුන් දෙනෙකුත් කෑගහන්න ගත්තා. අන්තිමට ලංගම බස් එකේ ඩ්‍රයිවර් උන්නැහේට සිද්ද වුණා පිටත්වෙන්න. තව ටිකක් හිටියනම් හොම්බකට සමතලා කරගන්නයි වෙන්නෙ

ඔන්න ඕකයි ඉතින් කතාව. ගෙදර එනකොට විදුලිය නෑ. විදුලි බලය ආවට පස්සෙ තමා මේක ලියන්න ගත්තෙ. ඉතින් මොකට කියනවද?

යුනිකෝඩ් අභය පරිවර්තකය පහසුවෙන් පිවිසෙන්නට පුළුවන් ලෙස වෙනත් තැනකට මාරු කළා. දැන් කෙලින්ම http://converter.malinthe.com මගින් ඔබට පරිවර්තකය වෙත යන්නට පුළුවන්

මේ දවස්වල බස් චෙක් කරනවා වැඩියි. ඊයේ ඇස් පරික්ෂා කරගන්න ගිහින් එනකොට ගොඩක් රෑ වුණා. දිවා රෑ කියලා වෙනසක් නැහැ, බස් එක රාත්‍රියෙදිත් පරික්ෂා කළා. ඒක නම් ඉතින් කමක් නැහැ.හොඳ වැඩක්. වාසනාවට වගේ බස් වල යන අය ඒ ගැන මැසිවිලි නගන්නෙත් නැහැ.

ඔන්න අදත් ටවුමට ගියා පොඩි වැඩ වගයකට. යන ගමන් ධර්මරාජ විද්‍යාලය හරියේදි බස් එක නවත්තනකොට අමුතු සද්දයක් ආවා. මට ඒක එච්චර ගාණක් ගියේ නෑ. පොලිසියත් හිටපු හින්දා මං හිතුවෙ චෙක් කරන්න නවත්තන්න ඇති කියලා. කට්ටිය බහින ගමන් එක්කෙනෙක් කිව්වා ‘යන්න හම්බවෙන්නෙ නෑ බහින්න’ කියලා. ඊට පස්සෙ බලනකොට තමයි දැනගන්න ලැබුණේ බස් එකේ රෝදයක් ගැලවිලා කියලා

මේක හිනාවෙන්න දෙයක් නෙමෙයි ඇත්තටම. ධර්මරාජ විද්‍යාලය හරියට එන්න කලින් ලේවැල්ල පැත්තෙ තියෙන්නෙ පොඩි කන්දක්. ඒ හරියේදි එහෙම රෝද ගැලවුණානම්…

මෙන්න බස් එකේ පින්තූරයක්:

Yup, the long awaited iPhone 3G was announced yesterday (or is it today?) However, this 3G baby will be coming on July 11. It’s not gonna be coming to Sri Lanka soon I guess, too bad. Ah but it will be coming to India. Here is the list of countries

So the iPhone will be low in price this time. 8GB=$199 and 16GB=$299. Wow. Buyers will have to sign a 2 year agreement. The consumer data plan will be $30 per month with unlimited data

Well there’s UMTS, HSDPA, GSM, Wi-Fi, EDGE, GPS, and Bluetooth 2.0. Everything you need.

Hope it comes to Sri Lanka. I’d love to get my hands on one. No point of explaining the details ‘coz everything can be found at the Apple website. But beware, you might drool all over the keyboard

Apple iPhone

මේ දවස්වල මං ඉන්නෙ ලොකු අසහනයකින්. හේතුව මේ අන්තර්ජාල සම්බන්ධතාවය තමයි. දැනට පාවිච්චි කරන මොබිටෙල් සම්බන්ධතාවයේ වියදම දරන්න අමාරුයි. මේ මාසයේ බිල හයදහසකටත් වැඩියි. මේක ගෙවන්නෙ කොහොමද කියලා කල්පනා කරන්න ගිහින් ඔළුවත් අප්සට් වෙලා වගේ.

පාලනය කරන්න පුළුවන් කියලා හිතාගෙන හිටියට භාවිතය පාලනය කරන එක බොහොම අමාරුයි. ඒ නිසා මට මාත් එක්කම පුදුම තරහක් ඇතිවෙලා තියෙන්නෙ. වෙලාවකට හිතෙනවා මේ වැඩ ඔක්කොම දමලා ගහලා නිකං ඉන්න. එතකොටවත් පාලනය වෙන්නෙ නැතෑ?

මං ජීවත්වෙන්නෙ පුදුම පළාතක. CDMA, ජංගම දුරකථන, රූපවාහිනී වැඩකළාට ADSL හෝ වයිමැක්ස් වැඩ නොකරන එක පුදුමයක්. ADSL ගැන විමසා බැලුවත් දැනගන්න ලැබුණේ මේ පළාතට ඒක ගන්න බැරි බව. ඩයලොග් මගින් වයිමැක්ස් ගැන විමසුවාම දැනගන්න ලැබුණා ආවරණයෙන් පිට බව.

ලංකා බෙල් මගිනුත් වයිමැක්ස් සේවාවක් ආරම්භ කරලයි තියෙන්නෙ. ඒ සේවාව ගැන මහ ඉහළින් බලාපොරොත්තු තියාගෙනයි හිටියෙ. කොහොමහරි නිවසටම ඇවිත් පරීක්ෂාවක් කරන්න තරම් ඒ අය කාරුණික වීම සන්තෝෂයට කරුණක්. ඒ කණ්ඩායමක් පහුගිය දවසක ඇවිත් උත්සාහ කළත් කිසිම සංඥාවක් ලබාගන්න බැරිවුණා. ඇයි මං මෙච්චර අවාසනාවන්ත?

දැන් නම් හිතෙන්නෙම මොබිටෙල් අතඇරලා දාන්න. ඒත් ආපහු ඩයල්අප් වෙත යනවා කියන එක බොහොම අමාරු වැඩක්. දැන් සන්ටෙල් ඩයල්අප් සම්බන්ධයේ වේගය මුල් කාලයට වඩා ගොඩක් අඩුයි.

මට මං ගැනම තරහයි.

නුවර ටවුමේ ඉඳන් අපේ ගමට තියෙන්නෙ කිලෝමීටර් හත අටක පොඩි දුරක්. ඇයි මේ දුරට adsl සම්බන්ධතාවයක්වත් ගන්න බැරි?